De ene Paul is de andere niet

Onderstaande reactie van mij op een artikel in de NRC van 8 maart was te laat voor de Weekendeditie en zou daardoor op zijn vroegst pas op 11 maart als ingezonden brief in de maandagkrant kunnen worden geplaatst. Omdat ik ervan uitging dat tegen die tijd de meest spectaculaire  missers in het artikel wel geruisloos door de krant zouden zijn rechtgezet waardoor mijn brief als mosterd na de maaltijd terzijde kon worden gelegd, heb ik besloten de brief nog tijdens het weekend op mijn website te zetten. Ik heb dit niet gedaan uit boosaardigheid maar alleen om de lezers van mijn website een ogenblik te kunnen vermaken met een hilarisch voorbeeld van de manier waarop oppervlakkige en gemakzuchtige verslaggeving de grootste onzin een schijn van waarheid en zekerheid kan verschaffen.

De NRC van vrijdag 8 maart besteedt terecht aandacht aan de dertien uur lange filibuster in de Amerikaanse Senaat tegen de benoeming van John Brennan tot directeur van de CIA. Het artikel is rijk aan interessante wetenswaardigheden, zoals het feit dat het woord ‘filibuster’ is afgeleid van het Nederlandse ‘vrijbuiter,’ maar met betrekking tot enkele meer relevante details is de research van de redactie tekortgeschoten. De filibuster was namelijk niet het werk van Paul Ryan, ‘vorig jaar running mate van Mitt Romney’, maar van Rand Paul, de zoon van Ron Paul, die vorig jaar in de republikeinse primaries vergeefs tegen Mitt Romney in het krijt was getreden.

Paul Ryan heeft donderdag 7 maart inderdaad geluncht met president Obama, maar dat was in zijn hoedanigheid van voorzitter van de begrotingscommissie van het Huis van Afgevaardigden. Aan de filibuster heeft hij zich niet schuldig kunnen maken omdat hij niet eens in de Senaat zit.

Peter van Walsum
Den Haag